Art. 140m.
1. Kto:
1) wbrew przepisowi art. 70g ust. 1 wprowadził do obrotu nowy pojazd bez
wymaganego odpowiedniego świadectwa homologacji typu lub innego
równoważnego dokumentu, o których mowa w art. 70j ust. 1, art. 70k ust. 1,
art. 70o ust. 1, art. 70zo ust. 1, art. 70zp ust. 1 albo art. 70zu ust. 1,
2) wbrew przepisowi art. 70g ust. 5 ponownie wprowadził do obrotu pojazdy
wycofane z obrotu,
3) wbrew przepisowi art. 70g ust. 6 wprowadził do obrotu nowy przedmiot
wyposażenia lub część,
4) wbrew przepisowi art. 70g ust. 8 ponownie wprowadził do obrotu przedmiot
wyposażenia lub część wycofane z obrotu – podlega karze pieniężnej w wysokości nie większej niż 25% wartości sprzedaży
wynikającej z wprowadzenia do obrotu tego pojazdu, przedmiotu wyposażenia lub
części.
2. Kto wbrew obowiązkowi nie wykonuje decyzji, o których mowa w art. 70g
ust. 4 lub ust. 10, podlega karze pieniężnej w wysokości nie większej niż 50% wartości
sprzedaży wynikającej z wprowadzenia do obrotu tego pojazdu, przedmiotu
wyposażenia lub części.
Art. 140ma.
1. Podmiot uprawniony, który:
1) nie zwrócił staroście w terminie, o którym mowa w art. 80y ust. 1, blankietów
profesjonalnych dowodów rejestracyjnych, profesjonalnych dowodów
rejestracyjnych oraz profesjonalnych tablic (tablicy) rejestracyjnych, podlega
karze pieniężnej w wysokości 3000 zł;
2) nie prowadzi wykazu, o którym mowa w art. 80x ust. 1, podlega karze pieniężnej
w wysokości 5000 zł.
2. Podmiot uprawniony, któremu trzykrotnie w ciągu danego roku
kalendarzowego zatrzymano profesjonalny dowód rejestracyjny, podlega karze
pieniężnej w wysokości 2000 zł.
Art. 140mb.
Kto:
1) będąc właścicielem pojazdu sprowadzonego z terytorium państwa
członkowskiego Unii Europejskiej wbrew przepisowi art. 71 ust. 7 nie rejestruje
pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
2) będąc właścicielem pojazdu zarejestrowanego na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej wbrew przepisowi art. 78 ust. 2 pkt 1 nie zawiadamia starosty o nabyciu
lub zbyciu pojazdu
– podlega karze pieniężnej w wysokości od 200 do 1000 zł.
Art. 140n.
1. Kary pieniężne, w sprawach określonych w art. 140m–140mb, są
nakładane w drodze decyzji administracyjnej.
2. Kary pieniężne, o których mowa w art. 140m:
1) za wprowadzenie do obrotu albo niewycofanie z obrotu pojazdów, przedmiotów
wyposażenia lub części, o których mowa w art. 70d ust. 1
i ust. 6 pkt 2 przeznaczonych dla konsumentów, nakłada właściwy organ
Inspekcji Handlowej; 2) za wprowadzenie do obrotu albo niewycofanie z obrotu pojazdów, o których
mowa w art. 70d ust. 1, ust. 4 i ust. 6 pkt 2, nieprzeznaczonych dla
konsumentów, nakłada Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego.
2a. Kary pieniężne, o których mowa w art. 140ma i art. 140mb, nakłada starosta.
3. Kary pieniężne, o których mowa w ust. 2:
1) pkt 1 stanowią dochód budżetu państwa;
2) pkt 2 stanowią przychód Transportowego Dozoru Technicznego.
3a. Kary pieniężne, o których mowa w art. 140ma i art. 140mb, stanowią dochód
powiatu.
4. Ustalając wysokość kary pieniężnej uwzględnia się zakres naruszenia,
powtarzalność naruszeń oraz korzyści finansowe uzyskane z tytułu naruszenia ustawy.
5. Kary pieniężne są wnoszone na odrębne rachunki bankowe odpowiednio
budżetu państwa, starostwa albo Transportowego Dozoru Technicznego, w terminie
14 dni od dnia, w którym decyzja o nałożeniu kary pieniężnej stała się ostateczna.
6. Do kar pieniężnych, o których mowa w art. 140m–140mb, w zakresie
nieuregulowanym w ustawie, stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia
29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.
7. Jeżeli czyn będący naruszeniem, o którym mowa w art. 140mb, wyczerpuje
jednocześnie znamiona wykroczenia, w stosunku do podmiotu będącego osobą
fizyczną stosuje się wyłącznie przepisy o odpowiedzialności administracyjnej.